• Accepteren

    Vandaag alweer 29 januari. Het is alweer een maand geleden dat ik wat heb geschreven.

    De kerstdagen waren fijn en rustig met de familie. Oud & Nieuw was gezellig met vrienden en zus, nichtje en een aantal vrienden van onze zoon.

    Het vuurwerk knalde alle kwade geesten weg. tenminste dat was de bedoeling. Helaas werden we (Bart en ik, godzijdank zat Noah niet achyerin) op vrijdag 5 januari van achter aangereden door een grote zware, dure auto. Door de klap belanden Bart en ik de ambulance ter controle van onze nek, waar we beiden nog last van hadden/hebben. Nu hebben we 2x per week fysiotherapie.

    Een week later werdt onze auto total loss verklaard.

    Een hoop rompslomp qua papierwerk en op zoek naar een 2e hands auto. De aanrijding droeg niet echt bij aan mn herstel. Ik zou zaterdag 6 januari weer starten met lesgeven, dat zat er door mn nek, hoofdpijn en duizeligheif niet in. Met dank aan de mevrouw die achterop knalde. Inmiddels geef ik sinds deze week weer 4 lessen per week. Nog niet voluit, het is toch nog wat eng om mn linkerarm, oksel te belasten en ik ben nog veel moe.,Gelukkig gaat dit allemaal voorbij, de kanker is eruit de bestralingen alweer bijna 6 weken geleden. Langzaam aan probeer ik weer te vertrouwen op mn lijf, te accepteren wat er is gebeurd. Het is niet gemakkelijk, ik heb dagen waarop ik het echt zwaar heb, het allemaal niet snap, waarom voor de 2e keer kanker. Maar met hulp ga ik leren de kanker , de operaties, de bestralingen, de littekens, de beperking te gaan accepteren. Om weer te leven, zonder constante kanker angst.

    Het lesgeven doet me goed, al moet ik me er soms wel  toe zetten De positieve energie die ik van jullie ontvang doet me zo goed. Dus ik ga door adem en uit, en probeer te accepteren wat er is🙏🏻

     

     

     

     

Leave a reply

Cancel reply