• Bijna 1 jaar verder

    Geluk en verdriet.

    Volgende week is het alweer een jaar geleden dat ik de diagnose borstkanker opnieuw kreeg.

    Een jaar waarin ik het geluk heb om door te mogen leven. Want dat is het, geluk hebben, we kunnen niet vechten tegen kanker, we hoeven niet sterk te zijn , we moeten het ondergaan, het pad bewandelen als we kanker hebben (of een andere levensbedreigende ziekte), of als ons iets anders erg overkomt. We mogen voelen , huilen, schreeuwen, boos zijn en ons laten troosten omdat het gewoon K. t is.

    Ook nu kan ik me nog graag laten troosten, en laten vasthouden. Ook nu huil ik nog om wat is gebeurd, en om de angst voor terugkeer.

    Maar, ik geniet ook, bv van de Propedeuse uitreiking van onze zoon, van vakantie’s, van muziek, van vrienden, van wandelen in de natuur en het drinken van een verse kop koffie of thee, ja met een lekkere reep Tony, en natuurlijk onze eigen Yoga tuin en het geven en volgen van Yoga lessen.

    Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn, we worden echt niet gelukkiger van het kopen van een nog grotere auto, of van een dure training die je  24/7 geluk belooft.

    Geluk zit in jezelf, in het toelaten en accepteren van al je emoties.  Kijken naar je gedachten alsof het een film is. Gedachten zijn gedachten niets meer of minder. Is dit makkelijk, Nee, maar er is niemand die zegt dat het leven makkelijk is, maar wel de moeite waard om het te leven.

    Liefs, Edith

    Dus luister en voel en rouw tot het weer licht wordt.

    Tot alle verhalen verteld zijn, alle tranen gehuild.

    Houd je armen wijd en verwelkom alles wat er is

    (Marnix Pauwels)m

Leave a reply

Cancel reply