• Lief zijn voor mezelf

    Bijna 3 weken geleden begon ik met hoesten. We waren net 1 dag op Lanzarote en ik gaf de schuld aan het vliegtuig (te koude airco). Ik voelde me niet lekker en besloot in overleg met m’n huisarts in Nederland de antibiotica te gaan gebruiken (altijd bij ons voor m’n zingende man). Dit deed ik omdat m’n keel pijn deed en ik wilde genieten van onze vakantie. Helaas zaten het weer en de accommodatie niet mee, wel hebben we het zo leuk mogelijk gemaakt.

    Omdat ik niet lekker was heb ik daar ook niets aan yoga gedaan, en ik had m’n kleding mee, ook om nieuwe foto’s voor de site te maken.

    Bij thuiskomst naar de huisarts, longen schoon, gelukkig. Maar.. 3 dagen later voelde ik me toch echt niet lekker, dus weer naar de huisarts. En ik voelde al dat het niet een gewone verkoudheid was, het bleek acute bronchitis. Advies, opnieuw antibiotica (probiotica neem ik erbij) en rust nemen.

    En daar moet ik dan lief zijn voor mezelf, ik zeg het zo vaak in mijn lessen. Ahimsa, doe jezelf en of een ander geen geweld aan.

    T klinkt zo makkelijk, maar de verantwoordelijkheid voor mijn studio is  zo groot. In 2,5 jaar nog nooit 1 les moeten annuleren, ik stond liever zelf ziek voor de klas. Sterker nog vorige week nog.

    Maar mijn lijf voelde van de week zo moe, zo uitgeput, ik had haast geen lucht en wilde het liefst alleen maar liggen.

    En dat is dan wat ik heb gedaan van de week, gelegen, gehangen, geslapen, en in bad gelegen. Liters thee met verse gember, citroen en honing gedronken, en gezond gegeten.

    (Honing en gember, ontstekingsremmend, citroen voor de vitamine C)

    Mezelf ingesmeerd met kokosolie vermengd met 2 a 3 druppels etherische pepermunt en lemon olie. (Young & Living)

    (In plaats van Luuf of Vicks, geeft lucht)

    Het gepiep op m’n longen is zo goed als weg, morgen controle. Vandaag langs m’n magnetiseur Henk de Gier gegaan voor wat energie.

    Om extra lief voor mezelf te zijn m’n vrijdag en zaterdagochtend les over laten nemen door fantastische docenten uit mijn team.

    Het overgeven aan het “ziek zijn” is voor mij toch altijd nog een dingetje.

    Thuis op bed of de bank liggen doet me denken aan de tijd dat ik in behandeling tegen de kanker was.

    Maar dat was, en nu is nu. Nu mag ik mezelf toestaan “gewoon” ziek te zijn. En trots zijn dat de studio gewoon door draait.

    Ik snotter nog wat door en werk aan de opbouw van m’n energie.

    Morgenochtend ga ik eens heel voorzichtig wat Restorative Yoga en meditatie doen.

    Liefs, Edith

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Leave a reply